تبلیغات
یكشنبه شب به طور اتفاقی و از سر بی خوابی برنامه پارك ملت رو دیدم. این رو گفتم، چون این برنامه رو خیلی كم تا حالا دیدم. از نوع نگاه مجری این برنامه آقای شهیدی فرد خوشم نمی یاد. بخاطر روز سینما سؤال برنامه این بود:
بهترین فیلم سینمایی بعد از انقلاب از نظر شما چه فلیمی است؟
خوب اولش به نظرم كار جالبی اومد. من خودم آژانس شیشه ای رو انتخاب كردم. اما توی اون برنامه احساس كردم یه غرض ورزی هست، مجری و منتقدی سینمایی كه آورده بودند سعی می كردند اسمی از اخراجی ها نیاد، در عوض جدایی نادر از سیمین و درباره الی رو خیلی فاخر معرفی می كردند. خوب اولش فكر كردم اشتباه می كنم اما دوشنبه خیلی پررنگ تر این رو دیدم. توی تیزر ها، توی حرفها، اصلا انگار چنین فیلمی وجود نداره یا اگه گفته هم بشه كاملا طوری هدایت می شه كه چیز مهمی نیست.
فقط یأس از دیدن این تلویزیون آقای ضرغامی نصیب آدم میشه!!!
شب بعدش با تعجب زیاد دیدم كه اخراجی ها جز انتخاب های اول مردم بوده و بیشترین درصد رو هم به خودش اختصاص داده. به خودم گفتم كه همه چیز سیاه نیست، اشتباه كردی! اما همون موقع این مجری خوش پوش پارك ملت گفت: "به نظر می رسه كه طرفداران فیلم های دیگه امشب نیستند و شب های قبل فیلم اول و دوم این فیلم ها نبودند."
جهت گیری های این آقا، چهارشنبه شب هم ادامه داشت و سعی كرد با اجرایی طنز، این انتخاب رو به سخره بگیره!!!

واقعا چرا این قدر خصمانه به این نوع تفكر نگاه میشه؟ اصلا چرا تریبون سیما باید دست افرادی مثل شهیدی فرد باشه؟
نمی خوام بگم اخراجی ها فیلم خیلی خوبی بود یا فیلم های دیگه بد بودند، می خوام بگم افرادی امثال شهیدی فرد با تفكر ده نمكی مشكل دارند، با تفكر حزب اللهی مشكل دارند.
این مشكل هم از وقتی پیش اومده كه ما كنار كشیدیم تا این طور افراد حقیر، بتوانند جولان بدهند.
بعد نوشت:
درباره نظرسنجی برنامه پارك ملت
كربلا ، كرب و بلا یادش بخیر!
بیایید هیأتی ها گریه كنید برای حسین
امشب رو بیایید بریم به سوی بین الرحمین
بیایید دست جمعی همه بریم به سمت كربلا
همگی سینه زنان بریم به سوی نینوا
به یاد سفر كربلای سال گذشتم

یاد اون موقع كه تازه رسیدیم نجف

مسجد كوفه

یادش بخیر

مسجد سهله

مسجد صعصعه بن صوحان، نزدیك مسجد سهله

قبرستان وادی السلام، نجف اشرف

پیاده بریم كربلا

یادش بخیر


حرم یار یه چیز دیگه ست...

یاد اون سفر و همسفر هاش بخیر

تابستون ها توفیق اجباری می شه تا تلویزیون بیشتر ببینم. از یه لحاظ خوبه كه با وضعیت تلویزیون و تأثیراتش بر مخاطبین بیشتر آشنا می شم، اما آدم احساس یأس هم می كنه كه این تلویزیون انقلاب اسلامیه.
این تابستون كتاب "آفت ها و آسیب های انقلاب اسلامی از دیدگاه حضرت امام خمینی (ره)"، كار مؤسسه فرهنگی قدر ولایت رو می خوندم.

امام روح الله می فرماید:
پافشاری من نسبت به رادیو و تلویزیون بیشتر از چیزهای دیگر است. برای اینكه این فسادش موجب فساد ملت و جامعه می شود ... این سازمان باید صددرصد به صورتی باشد كه با نهضت و انقلاب اسلامی بسازد. نه اینكه ما بگوییم رادیو و تلویزیون اسلامی هست، ولی می بینیم یك حرفهایی در آن می زنند كه به اسلام و انقلاب لطمه وارد می آورد. باید كاملا توجه داشت كه به هیچ وجه ما نباید مقلد شرق و غرب باشیم.
(صحیفه امام، ج 12، ص 290 و 291)
كاش صدا و سیمای با این وضعیتی كه داره، برای ماه مبارك رمضان سریال درست نمی كرد یا این برنامه خونه به خونه و فیتیله 2، كه علناً دیگه شده شبكه رقص به جای شبكه كودك.
دل آدم می سوزه!
اگه قرار بود، یه شبكه قرآن و دعا پخش كنه و یه شبكه آهنگ و رقص، خوب پس چرا انقلاب كردیم؟!!
فأین تذهبون؟

خدایا! اگر دست بند تجمل
نمی بست دست كمان گیر ما را
كسی تا قیامت نمی كرد پیدا
از آن گوشه كهكشان تیر ما را
ولی خسته بودیم و یاران همدل
به نانی گرفتند شمشیر ما را
ولی خسته بودیم و می برد طوفان
تمام شكوه اساطیر ما را
طلا را كه مس كرد دیگر ندانم
چه خاصیتی بود اكسیر ما را
(محمد كاظم كاظمی)
هنوزم انگار خسته ایم، اما درست كه سرباز خوبی نیستیم ولی آقا دعامون كن سرباز خوبی برای امام مون باشیم.
عید فطر هم اومد...
چقدر زود گذشت ماه خدا.
خدایا ما را بیامرز...
عیدتون مبارك...

و كربلا را تو مپندار تا كه شهری ست در میان شهرها و نامی ست در میان نام ها.
نه، كربلا حرم حق است و هیچ كس را جز یاران حسین علیه السلام، راهی به سوی حقیقت نیست.
كربلا ما را نیز در خیل كربلاییان بپذیر.
ما می آییم تا بر خاك تو بوسه زنیم...
شهید آوینی
در مورد روز قدس و اهمیتش به نظرم خیلی گفته شده و همه به حق در این مورد توضیحات خیلی خوب، با قلم و نوشته های خوب نوشته اند. اما دیشب این حرف آقا خیلی به دلم نشست. تا حالا كسی این طوری روز قدس رو توضیح نداده بود:
امام خامنه ای
2/6/90 ، دیدار با اساتید دانشگاه ها
بعد نوشت:
پیغمبر اكرم (صلّىاللَّهعلیهوالهوسلّم)
«الصّوم جنّة من النّار»
روزه، سپر آتش است.
این روزه ها به درد قیامت نمی خورد
دارم برای بی سپری گریه می كنم
از چند جا شكسته پرم ، ای شكسته بند
از غصه شكسته پری گریه می كنم
جان همان كه زائر بابا نشد
مرا یك كربلا ببر ، نبری گریه می كنم

اللهم ارزقنا كربلا
ماه خدا اومد.
خدا...
اللهم رب شهر رمضان
از امشب حاجی ها رو اسم می نویسند...
اللهم ارزقنی حج بیتك الحرام

اما خدا من رو كربلا ببر
« اللهم ارزقنی كربلا »

شاید كه دگر میكده را درك نكردم
بك بار بیا تا كه به دور تو بگردم
دلم بد جوری كربلاست
آقا اگه امسالم كربلام نبری شاید دیگه نباشم، شاید دیگه ماه رمضونی رو درك نكنم، آقا یه كاری كن من منتظرم...
یــا بــن الـزهــراء...
آقا رفقام از كربلا اومدند و داغ كربلا هنوز روی سینه ام هست.
آخه منم آقا آرزومه...
دل نوشت:
بغض من گریه میشه از كرمت
دل من سینه زن پای علمت
همه این ها بهونه میشه تا
یه شب جمعه ای بیام حرمت
یه روز شنیدم یه بار كربلا رفتن حاصلی جز خماری و مستی چیزی نداره، اون روز نفهمیدم یعنی چی؟ تا اینكه به من هم شش گوشه رو نشون دادند، باز هم نفهمیدم، زود همه چیز رو به باد دادم.
بعد كربلا یكی از رفقا گفت تحمل دوری از معشوق خیلی سخته! اون روز هم نفهمیدم كه این حرف یعنی چی؟! اما حالا می فهمم. تحمل این روزها خیلی سخته. سخت تحمل كنی كه سال پیش این موقع كربلا باشی و الان دستت كوتاه باشه.
شده حسرت تو سینه ام یه بار دیگه ببینم رو به روی شش گوشه نشستم...
آقا با خماری حرمت می سازم، این خماری رو از من نگیر...
عیب نداره آقا! بازم می گم اگه كربلا راهم ندادند، اگه نتونستم نجف رو ببینم، دلم گرفت می رم پیش امام رضا، سرم رو روی سنگ حرمش می ذارم و می گم همه رفتند كربلا ولی من جا موندم...

تو خودت گفتی خدا ادعونی استجب لكم
من دلم كربلا می خواد پس تو حاجتم رو رد نكن

بعد نوشت:
زیارت قبول!
تا كی می خواند راهم ندند
باز توی كوچه پارچه زدند
گمون كنم آی عاشقا كربلایی ها اومدند
یا حــسیــن...
مسجد سهله

مسجد كوفه

دوستان ما هم الان در راه کربلا هستند...
خدا به همراهت